Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Ἐρχόμενος ὁ Κύριος πρός τό ἑκούσιον πάθος-Τῇ Ἁγίᾳ καί Μεγάλῃ Τετάρτῃ.


Τῇ Ἁ­γί­ᾳ καὶ Με­γά­λη Τε­τάρ­τη τῆς ἀ­λει­ψά­σης τόν Κύ­ρι­ον μύ­ρω πόρ­νης γυ­ναι­κὸς μνεί­αν ποι­εῖ­σθαι οἱ θει­ό­τα­τοι πα­τέ­ρες ἐ­θέ­σπι­σαν, ὅ­τι πρό τοῦ σω­τη­ρί­ου πά­θους μι­κρόν τοῦ­το γέ­γο­νε”… 
   
   Οἱ ἅ­γι­οι πα­τέ­ρες ὅ­ρι­σαν νὰ θυ­μό­μα­στε καὶ νὰ τι­μᾶ­με αὐ­τὴ τὴ μέ­ρα μί­α ἁ­μαρ­τω­λὴ γυ­ναί­κα, ἡ ὁ­ποί­α ἀ­πο­φά­σι­σε νὰ με­τα­νο­ή­σει εἰ­λι­κρι­νὰ καὶ ἐ­ξω­τε­ρι­κεύ­ον­τας αὐ­τὴ τὴ σω­τή­ρι­α πα­ρόρ­μη­σή της ἄ­λει­ψε τὰ πό­δια τοῦ ἐ­λε­ή­μο­να Χρι­στοῦ μὲ πο­λύ­τι­μο μύ­ρο. Ἐ­πει­δὴ ἡ με­τά­νοι­α εἶ­ναι βα­σι­κὴ προ­ϋ­πό­θε­ση γιὰ τὴ σω­τη­ρί­α κά­θε ἀν­θρώ­που, ἡ με­γά­λη με­τά­νοι­α τῆς γυ­ναι­κὸς αὐ­τῆς ἀ­πο­τε­λεῖ λαμ­πρὸ πα­ρά­δειγ­μα γιὰ κά­θε πι­στὸ καὶ ἐ­πει­δὴ τὸ γε­γο­νὸς τῆς με­τά­νοι­ας εἶ­ναι ἕ­νας δύ­σκο­λος ἀ­γώ­νας καὶ ἕ­να ἐ­πώ­δυ­νο πά­θος αὐ­το­τα­πεί­νω­σης, κα­θό­ρι­σαν οἱ Πα­τέ­ρες τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας, νὰ εἶ­ναι ἀ­φι­ε­ρω­μέ­νη ἡ προ­η­γού­με­νη ἡ­μέ­ρα πρὶν τὴ σύλ­λη­ψη τοῦ Κυ­ρί­ου στὴν με­τά­νοι­α τῆς πόρ­νης γυ­ναι­κός. Τὸ γε­γο­νὸς αὐ­τὸ τὸ δι­έ­σω­σαν καὶ οἱ τέσ­σε­ρις Εὐ­αγ­γε­λι­στὲς (Μάτθ.κστ΄6-13, Μάρκ.ιδ΄3-9, Λούκ.ζ΄36-50, Ἰ­ω­άν.ιβ΄1-8) μὲ κά­ποιες μι­κρο­δι­α­φο­ρὲς στὶς δι­η­γή­σεις τους. Ἀ­να­λυ­τι­κό­τε­ρη καὶ σα­φέ­στε­ρη εἶ­ναι ἐ­κεί­νη τοῦ Λου­κᾶ. Ὁ Χρι­στὸς λί­γο πρὶν τὸ πά­θος Του, με­τὰ τὴν ἀ­νά­στα­ση τοῦ Λα­ζά­ρου, σὲ κά­ποια πό­λη προ­σκλή­θη­κε νὰ δει­πνή­σει στὸ σπί­τι κά­ποιου πλου­σί­ου Φα­ρι­σαί­ου, ὀ­νό­μα­τι Σί­μω­νος. Καὶ ἐ­νῶ συ­νέ­τρω­γε ὁ Χρι­στὸς μὲ τοὺς συν­δαι­τυ­μό­νες του, μπῆ­κε στὴν οἰ­κί­α μί­α ἁ­μαρ­τω­λὴ γυ­ναί­κα, γνω­στὴ πόρ­νη τῆς πε­ρι­ο­χῆς, ἔ­χον­τας στὰ χέ­ρια τῆς ἀ­κρι­βό­τα­το ἀγ­γεῖ­ο γε­μά­το μὲ πο­λύ­τι­μο καὶ πα­νά­κρι­βο μύ­ρο. Πλη­σί­α­σε τὸ Χρι­στό, ἔ­χυ­σε ἕ­νας μέ­ρος ἀ­πὸ τὸ μύ­ρο στὴν κε­φα­λὴ καὶ τὸ σῶ­μα τοῦ Κυ­ρί­ου καὶ μὲ τὸ ὑ­πό­λοι­πο καὶ τὰ ἀ­στα­μά­τη­τα δά­κρυ­ά της ἔ­βρε­χε καὶ ἔ­πλυ­νε τὰ πό­δια τοῦ Χρι­στοῦ. Τέ­λος ἔ­λυ­σε τὴν πλού­σι­α πλε­ξού­δα τῶν μαλ­λιῶν της καὶ ἄρ­χι­σε νὰ σκου­πί­ζει τὰ ἄ­χραν­τα πό­δια τοῦ Δα­σκά­λου. Ὁ Χρι­στὸς ἔ­μει­νε ἀ­τά­ρα­χος, ὄ­χι ὅ­μως καὶ οἱ πα­ρα­βρι­σκό­με­νοι. Ὁ μὲν οἰ­κο­δε­σπό­της φα­ρι­σαῖ­ος σκαν­δα­λί­σθη­κε μὲ τὴ θέ­α τῆς πόρ­νης καὶ ἀ­κό­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο μὲ τὸ ἄγ­γιγ­μά της στὸ σῶ­μα τοῦ Ἰ­η­σοῦ. Δι­ε­ρω­τό­ταν, πὼς εἶ­ναι δυ­να­τόν, προ­φή­της ὄν­τας, ὁ κα­λε­σμέ­νος τοῦ ρα­βί­νος νὰ μὴν δι­α­γνώ­σει ὅ­τι ἡ γυ­ναί­κα αὐ­τὴ εἶ­ναι ἁ­μαρ­τω­λὴ καὶ νὰ μὴν τὴ δι­ώ­ξει κα­κεῖν κα­κῶς, ὅ­πως θὰ ἔ­κα­νε ὁ ἴ­διος καὶ οἱ ὅ­μοι­οί του φα­ρι­σαῖ­οι. Ὁ φι­λάρ­γυ­ρος καὶ ἀ­νά­ξι­ος μα­θη­τὴς τοῦ Χρι­στοῦ, ὁ Ἰ­ού­δας ὁ Ἰ­σκα­ρι­ώ­της, μέ­τρη­σε τὴ με­γά­λη ἀ­ξί­α τοῦ μύ­ρου, τὸ ὁ­ποῖ­ο κα­τὰ τὴ γνώ­μη του «πῆ­γε χα­μέ­νο», ἐ­νῶ θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ που­λη­θεῖ καὶ νὰ δο­θεῖ δῆ­θεν στοὺς φτω­χούς. Οὐ­σι­α­στι­κὰ ὅ­μως ὁ μέλ­λων προ­δό­της μα­θη­τὴς δὲν ἐν­δι­α­φέ­ρον­ταν γιὰ τοὺς φτω­χούς, ἀλ­λὰ γιὰ τὴ δι­κή του τσέ­πη, για­τί ἦ­ταν κλέ­φτης. Ὁ Χρι­στὸς ἔ­δω­σε ἀ­πάν­τη­ση καὶ στοὺς δύ­ο «σκαν­δα­λι­σθέν­τε­ς» ἀ­πὸ τὸ γε­γο­νὸς αὐ­τό. Στὸν μὲν φα­ρι­σαῖ­ο ἀ­πάν­τη­σε πὼς ἡ γυ­ναί­κα αὐ­τὴ ἔ­δω­σε πε­ρίσ­σια καὶ ἐγ­κάρ­δι­α πε­ρι­ποί­η­ση, σὲ ἀν­τί­θε­ση μὲ αὐ­τὸν ποὺ τὸν κά­λε­σε προ­φα­νῶς τυ­πι­κὰ καὶ ἐ­πι­δει­κτι­κὰ στὸ σπί­τι του. Στὸν δὲ δό­λι­ο Ἰ­ού­δα ἀ­πάν­τη­σε πὼς τοὺς φτω­χοὺς θὰ τοὺς ἔ­χουν πάν­το­τε μα­ζί τους καὶ ἔ­χουν χρέ­ος καὶ κα­θῆ­κον νὰ τοὺς ἐ­λε­οῦν, ὅ­μως τὸ μύ­ρο ἐ­τοῦ­το εἶ­ναι δω­ρε­ὰ μί­ας πο­νε­μέ­νης καρ­διᾶς πρὸς τὸν ἐ­λε­ή­μο­να Κύ­ρι­ό του κό­σμου. Τὸ πο­λύ­τι­μο μύ­ρο ἦ­ταν μί­α μι­κρὸ δεῖγ­μα τῆς με­γά­λης με­τά­νοι­ας καὶ εὐ­γνω­μο­σύ­νης αὐ­τῆς τῆς γυ­ναί­κας. Ἔ­τσι γύ­ρι­σε τέ­λος πρὸς αὐ­τὴ καὶ τῆς εἶ­πε: « ἀ­φέ­ον­ταί σου αἱ ἁ­μαρ­τί­αι… ἡ πί­στις σου σέ­σω­σε σέ, πο­ρεύ­ου εἰς εἰ­ρή­νη­ν». Τὰ τε­λευ­ταί­α αὐ­τὰ λό­γι­α ἐ­ξόρ­γι­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρό τους συγ­κεν­τρω­μέ­νους, Ποῖ­ος εἶ­ναι αὐ­τὸς ποῦ μπο­ρεῖ νὰ συγ­χω­ρεῖ ἁ­μαρ­τί­ες ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου