Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Περί ἐξομολογήσεως.

Τό δυσκολώτερο ἀπό τά ἑπτά μυστήρια εἶναι τό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως. Μέ αὐτό εἴτε σώζεις μία ψυχή καί σώζεσαι καί σύ, εἴτε καταστρέφεις μία ψυχή καί καταστρέφεσαι καί σύ αἰωνίως.Παρ᾿ ὅλα αὐτά μέ κανένα ἄλλο μυστήριο δέν μπορεῖς νά κερδίσης περισσότερο μία ψυχή γιά τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ὅσο μέ τήν Ἱερά Ἐξομολόγησι.Ὅμως τόσες εἶναι οἱ εὐθύνες καί οἱ κίνδυνοι τοῦ ἱερέως Πνευματικοῦ, ὥστε ὁ Ἱερός Χρυσόστομος λέγει ὅτι:«Λίγοι πνευματικοί σώζονται». Καί γιά τήν ἱερωσύνη ἐπίσης ὁ ἴδιος λέγει:«Στούς ἐσχάτους καιρούς μόλις τρεῖς ἱερεῖς στούς χιλίους θά σώζονται». Αὐτά τά λόγια τῶν ἁγίων μας εἶναι φοβερά καί τρομακτικά.

   Διάλογοι μέ τόν π. Κλεόπα Ρουμάνο ἀσκητή.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Τά εἴδη τῆς ἀγάπης.

  Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καθώς καί ἄλλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, διαιροῦν τήν ἀγάπη σέ πέντε εἴδη:
1. Τήν πνευματική, δηλ. τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν πλησίον, ἡ ὁποία εἶναι ἀνώτερη ἀπό ὅλες καί μοναδική γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς.
2. Τήν φυσική ἀγάπη, δηλ. τήν ἀγάπη τῶν γονέων πρός τά παιδιά των καί τῶν παιδιῶν πρός τούς γονεῖς, ἡ ὁποία δέν εἶναι οὔτε πρός σωτηρία οὔτε πρός τιμωρία, διότι εἶναι φυσική.
3. Ἡ ἀγάπη πού γίνεται ἀπό ὑπερηφάνεια καί κενοδοξία, ὅταν κάποιος ἀγαπᾶ αὐτούς πού τόν ἐπαινοῦν καί τόν ἐγκωμιάζουν.
4. Ἡ ἀγάπη πού γίνεται ἀπό συμφέρον, ὅταν κάποιος ἀγαπᾶ τό πλησίον του, εἴτε ἀπό χρήματα εἴτε γιά δῶρα, εἴτε ἀπό ἐκδούλευσι, ἤ ἀπό ἄλλη ὁποιαδήποτε ἀνθρώπινη αἰτία.
5. Ἡ σαρκική ἀγάπη, ὅταν κάποιος ἀγαπᾶ τούς ἀνθρώπους, ἤ τίς γυναῖκες χάριν σωματικῆς ἀπολαύσεως καί ἁμαρτίας μέ τήν μέθη ἡ ὁποία ὁδηγεῖ στήν ἀκολασία. Ἡ πρώτη ἀγάπη εἶναι σωτήριος, ἡ δεύτερη φυσική, δηλ. οὔτε καλή οὔτε κακή. Ἐνῶ οἱ ἄλλες τρεῖς ἀγάπες εἶναι ἐμπαθεῖς καί ὁδηγοῦν στήν αἰώνια τιμωρία, ἐάν δέν μετανοήση καί τίς ἐγκαταλείψη ὁ χριστιανός.

      Διάλογοι μέ τόν π. Κλεόπα Ρουμάνο ἀσκητή.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Τά εἰσόδια τῆς Θεοτόκου


 Εἰσέρχεται σήμερον εἰς τόν Ναόν τοῦ Θεοῦ, ἡ κοινή Μητέρα πάντων, διά νά ζητήσῃ τήν συγχώρησιν τῶν τέκνων της. Εἰσέρχεται διά νά παρακαλέσῃ τόν Ἅγιον Σαβαώθ, διά τήν εὐτυχίαν τῶν παιδιῶν της.Μήτηρ ναί, πάντων ἡ Παρθένος Μαρία,διότι πάντας τούς Ἁγίους πνευματικῶς ἐγέννησε, ἐπισκέπτεται, μεσιτεύει, παρακαλεῖ διά τήν Σωτηρίαν  πάντων, διότι εἶναι ΥΠΕΡΤΕΡΑ ΠΑΣΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ ὁρατῆς,καί ἀοράτου.Διότι μόνον ἡ ΘΕΟΤΟΚΟΣ, ἐπροωρίσθη νά εἶναι ἡ αἰτία καί ἡ ἀπολύτρωσις τῆς ἐλευθερίας πάντων.
 Νά εἶναι:
Ἡ Παρηγορία τῶν τεθλιμμένων
Τό Καταφύγιον τῶν ἀπελπισμένων
Ἡ Σοφία τῶν ἀμαθῶν
Ἡ Δικαιοσύνη τῶν ἁμαρτωλῶν
Ὁ Λιμήν τῶν χειμαζομένων,
Ὁ Ἀστήρ ὁ φαεινός, τοῦ ὁποίου ἡ λαμπρότης τήν οἰκουμένην φωτίζει, τά ἄνω λαμπρύνει, διαπερνᾷ τόν Ἄδην, θερμαίνει περισσότερον τόν Νοῦν παρά τά σώματα, περιθάλπει τάς Ἀρετάς, καταναλίσκει καί φθείρει τάς ἁμαρτίας.
 Εἰσέρχεται σήμερον ἡ νοητή Περιστερά διά νά φέρῃ τό Σημεῖον τῆς Διαλλαγῆς καί τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους. "Καί Σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ Οὐρανῷ γυνή περιβεβλημένη τόν ἥλιον, καί ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καί ἐπί τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα".

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Περί προσευχῆς.

Ἐρώτηση:
Τί εἶναι ἡ προσευχή;

Ἀπάντηση:
Προσευχή εἶναι ἡ συνομιλία μέ τόν Θεό. Ἡ προσευχή εἶναι βλαστός τῆς πραότητας καί τῆς ἀοργισίας. Ἡ προσευχή εἶναι καρπός τῆς χαρᾶς καί τῆς εὐχαριστίας. Εἶναι ἀποδίωξη τῆς λύπης καί τῆς ἀπελπισίας, κατά τόν Εὐάγριο τόν Ποντικό. Εἶναι ἡ ἕνωσις καί ἡ συνάφεια τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, καί κατά τούς Πατέρες εἶναι ἡ δύναμη τοῦ κόσμου, ἡ συμφιλίωση μέ τόν Θεό, ἡ μητέρα τῶν δακρύων καί ἡ θυγατέρα αὐτῶν. Ἡ προσευχή εἶναι τό κλειδί τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καί κατά τόν Ἅγιο Θεοφάνη τόν Ἔγκλειστο εἶναι ἡ ἀνάβαση τοῦ νοῦ καί τῶν σκέψεων στόν Θεό.

Ἐρώτηση:
Ποῖα τά εἴδη τῆς προσευχῆς;

Ἀπάντηση:
Τρία εἶναι τά εἴδη τῆς προσευχῆς.
1. Ἡ δοξολογία.
2. Ἡ εὐχαριστία.
3. Ἡ ἱκεσία.

Ἐρώτηση:
Ποιός εἶναι ὁ ἱερώτερος τόπος καί χρόνος γιά τήν προσευχή;

Ἀπάντηση:
Ὁποιοσδήποτε τόπος καί χρόνος εἶναι κατάλληλος γιά προσευχή, ὅπως λέγη τό χωρίο τῶν ψαλμῶν: "Εὐλογήσω τόν Κύριον ἐν παντί καιρῷ, διαπαντός ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν τῷ στόματί μου" Ψαλμ.33,1. Καί πάλιν: "Ἐν παντί τόπῳ τῆς δεσποτείας αὐτοῦ εὐλόγει ἡ ψυχή μου τόν Κύριον" Ψαλμ.102,22. Καί, ἐάν ζητῆτε ἱερώτερο τόπο προσευχῆς εἶναι ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου, διότι αὐτή εἶναι τό νοητό Βῆμα τοῦ Θεοῦ ἀπό τό ὁποῖο πρέπει νά προσφέρεται ἡ θυσία τῆς προσευχῆς (Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος).

Ἐρώτηση:
Ποῖα προσευχή εἶναι ἰσχυρώτερη;

Ἀπάντηση:
Δυνατώτερη προσευχή εἶναι ἡ σύντομη πού γίνεται ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μέ στεναγμούς καί δάκρυα, κατά τήν μαρτυρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς πού λέγει: "Ἐκ βαθέων ἐκέκραξά σοι, Κύριε, Κύριε, εἰσάκουσον τῆς φωνῆς μου" Ψαλμ.129,1. Μέ αὐτή τήν ταπεινή προσευχή προσευχήθηκαν ὁ ληστής ἐπί τοῦ Σταυροῦ, ἡ Χαναναία γυναίκα, οἱ Ἀπόστολοι στόν καιρό τῆς φουρτουνιασμένης θάλασσας στήν Γαλιλαία, οἱ λεπροί τῆς Ἱεριχοῦς καί ἄλλοι.
Καλή εἶναι καί ἡ μακροσκελής προσευχή, ἡ ἀνάγνωση τοῦ Ψαλτηρίου, οἱ ἀκολουθίες τοῦ Ὠρολογίου τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλά αὐτές ἐνδείκνυνται ἰδιαίτερα στούς προοδευμένους πνευματικά καί ὄχι τούς ἀρχαρίους.

Διάλογοι μέ τόν π. Κλεόπα Ρουμάνο ἀσκητή.




















Πίστη καί ἀπιστία.


Ἐρώτηση:
 Πῶς ἀποκτᾶται ἡ πίστη στόν Θεό;

Ἀπάντηση: 
1.Ἡ πίστη εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ (Ρωμ.  12,3  Ἐφεσ.2,8  Φιλιπ.Ι,29    Β΄Πέτρ.   1,1). 
2.Ἡ πίστη εἶναι ἔργο τοῦ Θεοῦ  (Πράξ.11,21   Α΄ Κορ.2,5  Ἐφεσ.1,19 Κολ.2,12  Β΄ Θεσ.1,11  Α΄ Τιμ.1,14).

3.Ἡ πίστη εἶναι δῶρο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α΄Κορ.12,9  καί Γαλ.5,22).
4.Ἡ πίστη ἐξαρτᾶται ἀπό τήν θέληση τοῦ ἀνθρώπου (Ματθ.8,13 9,22  Μάρκ. 5,34  10,52  Λουκ.7,50  17,19  18,42).
5.Ἡ πίστη αὐξάνεται καί ἀναπτύσεται μέ τήν θέληση τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι δηλ. "συνεργασία καί συνέργεια αὐτοῦ μέ τόν Θεό.

Ἐρώτηση:
 Ποῦ ὀφείλεται ἡ ἀπιστία στόν Θεό;

Ἀπάντηση: 
1.Ἡ ἀπιστία τοῦ ἀνθρώπου προέρχεται ἀπό τήν ἐλεύθερη προαίρεσή  του , νά αἰχμαλωτίζεται στά ματαιόδοξα καί ἐφήμερα πράγματα τοῦ παρόντος αἰῶνος (Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος).
2.Ἡ ἀπιστία τοῦ ἀνθρώπου ὀφείλεται στήν ἀσεβῆ καρδιά του (Ἑβρ.3,12) καί στήν σκληροκαρδία του (Μάρκ.16,14).
Ἡ σκληροκαρδία τοῦ ἀνθρώπου ἐπέρχεται ἐξ αἰτίας τῆς παρεκκλίσεως ἀπό τήν ἀλήθεια (Ἰωάν.8,44-46),τῆς σκοτίσεως αὐτοῦ κατά παραχώρηση τοῦ Θεοῦ (Ἰωάν.12,39-40), τῆς τυφλώσεως ὑπό τοῦ διαβόλου (Β΄ Κορ.4,4) ὁ ὁποῖος ἀπομακρύνει τόν θεῖο λόγο τῆς, πίστεως (Λουκ.8,12), καθώς ἐπίσης καί ἐξ αἰτίας τῆς ἀνθρωπίνης δόξης (Ἰωάν.5,14).

Ἐρώτηση: 
Ποῖα τά πνευματικά μέσα μέ τά ὁποῖα   μπορεῖ κάποιος νά πιστεύση στόν Θεό;

Ἀπάντηση: 
1.Τό κήρυγμα.
2.Ἡ ἀνάγνωση τῶν Ἁγίων Γραφῶν.
3.Τά θαύματα τοῦ Θεοῦ.
4.Ἡ θεωρία τῶν κτισμάτων τοῦ Θεοῦ.
5.Τό κήρυγμα τῆς ὑποδειγματικῆς ζωῆς,τό προσωπικό παράδειγμα δηλ. ἡ κατά Χριστόν ζωή καί ἡ ἀπόδειξη μέ τά ἔργα αὐτῶν πού διδάσκουμε."Σιώπησε καί ἄφησε νά μιλήσουν τά ἔργα σου".

     Διάλογοι μέ τόν π.Κλεόπα Ρουμάνο ἀσκητή.
                 
             

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Τό Γενέσιον τῆς Θεοτόκου

  Σήμερον γεννᾶται, ἡ πάναγνος ΜΑΡΙΑΜ, ἀπό τόν θεῖον καὶ ἄπειρον Νοῦν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος μας, ἡ τοῦ Θείου Λόγου ἄχραντος Μήτηρ καὶ τῆς αὐτοσοφίας ζῶσα πηγή. Ὦ Οὐρανοί, ὦ Ἀστέρες, ἐγκωμιάσατε τὴν νεογεννηθεῖσαν ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ.
  Χαίρου καὶ σύ, Ἁγιώτατον ζεῦγος, Θεοπάτωρ Ἰωακείμ καὶ Θεομήτορ Ἄννα. Πολλὴ κατ᾿ ἀλήθειαν ἦτο ἡ θλῖψὶς σας, πολλὴ καὶ μεγάλη ἡ ἐντροπὴ σας πρὸς τοὺς ἀνθρώπους. Εἰσηκούσθη ἡ δέησὶς σας·"Ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους, καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν". Πράγματι εἰς πᾶσαν τιμὴν καὶ χαρὰν ἀνυψώθητε σήμερον. Τιμὴ μὲν, διότι ἀξιωθήκατε νὰ ἔχετε συγγένειαν μὲ τὸν ἴδιον τὸν Θεόν· ἐνῷ πρότερον ἤσασθαν ἀναισχυνημένοι, ὡς ἄτεκνοι καὶ ἀγενεῖς. Τώρα ὅλοι σᾶς προσκυνοῦσι καὶ σᾶς σέβονται, ὡς γονεῖς μιᾶς Θεομήτορος καὶ πανάγνου Παρθένου θυγατρός.
   Χαρὰ δέ, διότι σᾶς ἐγεννήθη μία θυγατέρα, ὁποῦ μέλλει νὰ γεννῇ Δοχεῖον τῆς Θεότητος καὶ Θρόνος ἡλιοστάλακτος τοῦ Βασιλέως.
   Ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ πανηγυρικοῦ Λόγου εἰς τὸ Γεννέσιον τῆς Θεοτόκου τοῦ Ἠλία Μηνιάτη Ἐπισκόπου Κερνίκης καὶ Καλαβρύτων.

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου

Τί δέ εἶναι ἡ σημερινή ἑορτή; τέλος εἶναι πανηγύρεων καί τῶν ἑορτῶν ὅλων, εὐλογημένοι Χριστιανοί· διότι καθώς ὁ Εὐαγγελισμός ἦτο ἀρχή, οὕτω ἡ σημερινή ἑορτή εἶναι τέλος· ἐπειδή ἡ Κυρία Θεοτόκος καί ἀρχή καί τέλος εἶναι τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων· καί ὅσον μέν ἦτο σωματικῶς ἐπί τῆς γῆς, ἀρχήν εἶχε τοῦ μυστηρίου τό κεφάλαιον, ὅταν δέ μετεστάθη ἐκ τῆς γῆς, ἐτελειώθη ἡ ἄρρητος βουλή τοῦ Θεοῦ, καί πέρας ἔλαβε τό ἀπ΄  αἰῶνος βούλημα τοῦ Θεοῦ. Πολλοί τῶν ἀνθρώπων τήν σημερινήν ἡμέραν τήν ἔχουσι λύπης ἡμέραν καί δακρύων αἰτίαν, ὅτι ἀπῆλθεν ἀπό τῆς γῆς ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἐγώ δέ εὐφροσύνης ἡμέραν τήν ἔχω, διότι, ὅσον μέν ἦτο εἰς τήν γῆν, μόνον ἡ Γεθσημανή τό χωρίον τήν εἶχεν· ὅταν δέ μετεστάθη, ὅλος ὁ κόσμος τήν ἀπέκτησε βοηθόν καί ἐπιτηρητήν· ὅτι ἀπό τῆς γῆς μετέβη εἰς τόν οὐρανόν, ἀπό τῆς φθορᾶς εἰς τήν ἀφθαρσίαν, ἀπό τῆς λύπης εἰς τήν χαράν, ἀπό τά φθαρτά εἰς τά ἄφθαρτα, ἀπό ὅλα τά θλιβερά εἰς τά χαροποιά καί εὐφρόσυνα· διά τοῦτο χαίρω, διά τοῦτο εὐφραίνομαι.
Ἀπόσπασμα έκ τοῦ πανηγυρικοῦ Λόγου εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας τοῦ Δαμασκηνοῦ τοῦ Στουδίτου.



Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Λόγος εἰς τήν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

 Ὅθεν ἅς ἑορτάσωμεν σήμερον, εὐλογημένοι Χριστιανοί, ἅς τιμήσωμεν τόν Χριστόν τόν σήμερον ἀναστάντα ὄχι μέ θυσίας Ἑλληνικάς (εἰδωλολατρικάς), ἤ μέ χορούς, ὄχι μέ μέθας καί ἀργολογίας, ὄχι μέ παιχνίδια καί τραγούδια καί μέ ὅσα χαίρεται ὁ δαίμων ὅταν τά κάμνωμεν, ὄχι μέ ἐξόδους κακάς καί πολυφαγίας, ἀλλά μέ εὐχαριστίαν, μέ δοξολογίαν, μέ καθαράν καρδίαν, καί μέ ὅσα χαίρεται ὁ Θεός. Μή στολιζώμεθα ἄνδρες τε καί γυναῖκες, ὅτι χῶμα θέλομεν γίνει. Μή ὑπερηφανευόμεθα εἰς ἐνδύματα καί στολίδια, ὅτι ὁ θάνατος μᾶς ἀναμένει. Μή πορνεύωμεν καί μιαινώμεθα, ὅτι τό πῦρ τό αἰὠνιον καί ἡ γέεννα τοῦ πυρός ἑτοιμάζεται διά τούς τοιούτους. Μή μεθύωμεν καί πολυτρώγωμεν, ὅτι αὔριον πάλιν θέλομεν πεινάσει, ὡσάν νά μή εἴχαμεν φάγει. Τί κερδαίνομεν ἀπό τήν μέθην; Τί καλόν προσκομίζομεν   τῆς ψυχῆς μας, ἐάν πολυφάγωμεν καί κακῶς ἑορτάσωμεν; Πόσοι ἐπέρασαν τοιαύτας ἡμέρας, ὡσάν τήν σημερινήν, μέ παιχνίδια καί χορούς, μεθυσμένοι καί ἐξωδευμένοι, τώρα δέ εἶναι χῶμα μόνον εἰς τήν γῆν;
 Μακάριοι εἶναι ὅσοι ἔκαμαν τό καλόν διά τήν ψυχήν των. Τούς πτωχούς ἅς θρέψωμεν, τούς γυμνούς ἅς ἐνδύσωμεν, τούς διψασμένους ἅς ποτίσωμεν, τούς τούς ἀσθενεῖς ἅς κυττάξωμεν, τούς φυλακισμένους ἅς κυβερνήσωμεν, τούς ξένους ἅς ἐπιτηρήσωμεν, τούς ἁμαρτωλούς ἅς κλαύσωμεν, τούς Ἁγίους ἅς ἐπαινέσωμεν, τούς παλαιούς ἀνθρώπους ἅς ἐνθυμηθῶμεν. Τότε νά εἴπωμεν ὅτι ἐπανηγυρίσαμεν· τότε νά καυχηθῶμεν ὅτι ἑορτάσωμεν· τότε νά δεχθῇ ὁ Θεός καί τήν ἑορτήν μας· τότε νά χαρῶσιν οἱ Ἄγγελοι, τότε νά λυπηθῶσιν οἱ δαίμονες. Ἄν ἑορτάσωμεν τοιουτοτρόπως, τότε θέλομεν φθάσει καί εἰς τό αἰώνιον Πάσχα· τότε θά εὐφρανθῶμεν, τότε θά χαρῶμεν. Καί ἐδῶ μέν θέλομεν διέλθει ζωήν ἄλυπον, ἄβλαβον, ἀκατάγνωστον, ἐπῃνεμένην, τιμημένην ἀπό Θεόν καί ἀνθρώπους· ἐκεῖ θέλομεν ἀξιωθῆ τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, τῆς χαρᾶς τῶν Ἀγγέλων, τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ καί τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἧς γένοιτο πάντας ἐπιτυχεῖν, Χάριτι καί φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ σήμερον ἀναστάντος.
 Ὦ ἡ δόξα καί τό κράτος πρέπει, σύν τῷ ἀνάρχῳ Αὐτοῦ Πατρί καί τῷ Παναγίῳ  καί ζωοποιῷ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί, καί εἰς τούς ἀπεράντους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
( Ἐκ τοῦ Θησαυροῦ τοῦ Δαμασκηνοῦ τοῦ Ὑποδιακόνου καί Στουδίτου τοῦ μετέπειτα Ἐπισκόπου Λιτῆς καί Ρενδίνης καί εἶτα Μητροπολίτου Ἄρτης χρηματίσαντος).

Πάσχα 2012

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου


  • Ἀρχάγγελος Γαβριήλ: "Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά σοῦ".Ἀληθῶς χαριτωμένη εἶσαι, ὅτι ἐσένα ἐξέλεξεν ὁ Θεός· ἐσύ εὑρέθης καθαρόν καί .ἄξιον δοχεῖον τοῦ παναγίου Πνεύματος· ἐσένα οἱ προφῆται προεκήρυττον, αἱ γραφαί ἐμήνυον· χαριτωμένη ἀληθῶς εἶσαι, ὅτι παρθενίαν ἐτήρησες, σωφροσύνην ἐφύλαξες, καθαρότητα ἐκατώρθωσες· Χαῖρε κήρυγμα τῶν προφητῶν, καί δόξα τῶν λόγων τους. Ἐσένα προσκυνοῦν οἱ ἄγγελοι, τιμῶσιν οἱ ἄνθρωποι, δοξάζουσιν οἱ  ἅγιοι· Χαῖρε Κεχαριτωμένη.
  • Κυρία Θεοτόκος: Πῶς νά σέ ὀνομάσω; Ἄνθρωπον; καί ὁμιλεῖς οὐράνια λόγια· Ἄγγελον; καί φαίνεσαί μοι ὡς ἄνθρωπος· φοβοῦμαι μή με λέγεις ψεύματα, ἀκούω ὅτι ἡ Εὔα ἐδέχθη τούς λόγους τοῦ ὄφεως καί ἐξέπεσε· φοβοῦμαι μή με δελεάσῃς· πράγματα λέγεις ἀδύνατα. Θεός; καί πῶς νά σαρκωθῇ εἰς τήν κοιλίαν μου; ἀχώρητος; καί πῶς νά  χωρηθῇ εἰς παρθένον; βασιλεύς; καί πῶς νά ἀναπαυθῇ εἰς  τόπον μικρόν; ποταποί λοιπόν εἶναι, οἱ λόγοι σου,θαυμάζω καί ἀπορῶ.
  • Ἀρχάγγελος Γαβριήλ: Μή φοβοῦ Μαριάμ,μηδέ θαύμαζε εἰς τόν χαιρετισμόν μου, διότι χάριν εὗρες εἰς τόν Θεόν· μή θαυμάζῃς πῶς θά σαρκωθῇ ὁ Θεός καί ὅτι παρθένος θά γεννήσῃς· ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρών πῶς ἐβλάστησεν χωρίς ποτισμόν; ἡ ράβδος τοῦ Μωϋσῆ πῶς ἔκρουσε τήν πέτραν εἰς τήν ἔρημον καί ἐξῆλθεν ὕδωρ; αἱ πλάκες πῶς εὑρέθησαν γραμμέναι χωρίς χειρός ἀνθρώπου; ἡ Σάρρα πῶς ἐγέννησε τόν Ἰσαάκ πού ἦτο στεῖρα καί προβεβηκυῖα; ἡ μήτηρ σου  Ἄννα, πῶς σέ ἐγέννησε που ἦτο στεῖρα; μή θαυμάζεις εἰς αὐτό· ὅπως ἡ βάτος δέν ἐκαίετο ἔτσι καί ἐσύ θά δεχθῇς τό πῦρ τῆς θεότητος καί δέν θά καταφλεχθῇς.
  • Κυρία Θεοτόκος: Ἰδού ἡ δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου. 

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Κυριακή Γ΄ Νηστειῶν τῆς Σταυροπροσκυνήσεως

Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός, τῆς Ἐκκλησίας ὁ ὡραῖος παράδεισος,τό ξύλον τῆς ἀφθαρσίας, τό ἐξανθῆσαν ἡμῖν, αἰωνίου δόξης τήν ἀπόλαυσιν· δι᾿  οὗ τῶν δαιμόνων, ἀποδιώκονται φάλαγγες, καί τῶν Ἀγγέλων, συνευφραίνονται τάγματα, καί συστήματα, τῶν πιστῶν ἑορτάζουσιν· ὅπλον ἀκαταγώνιστον, κραταίωμα  ἄῤῥηκτον, τῶν Βασιλέων τό νῖκος, τῶν Ἱερέων τό καύχημα· Χριστοῦ νῦν τά πάθη, καί ἡμῖν δίδου προφθάσαι, καί τήν Ἀνάστασιν.

Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός, τῆς εὐσεβείας τό ἀήττητον τρόπαιον, ἡ θύρα τοῦ Παραδείσου, ὁ τῶν πιστῶν στηριγμός, τό τῆς Ἐκκλησίας περιτείχισμα· δι᾿  οὗ ἐξηφάνισται, ἡ ἀρά καί κατήργηται, καί κατεπόθη, τοῦ θανάτου ἡ δύναμις, καί ὑψώθημεν, ἀπό γῆς πρός οὐράνια· ὅπλον ἀκαταμάχητον, δαιμόνων ἀντίπαλε, δόξα Μαρτύρων, Ὁσίων, ὡς ἀληθῶς ἐγκαλώπισμα, λιμήν σωτηρίας, ὁ δωρούμενος τῷ κόσμῳ τό μέγα ἔλεος.